Schemat domowej sieci odpowiada na dwa pytania podczas awarii: dokąd prowadzi dany przewód i przez które urządzenia biegnie połączenie. Przygotujesz go nawet wtedy, gdy instalacja jest już schowana w ścianach, a szafa sieciowa nigdy nie była opisana. Zacznij od spisania gniazd i portów, nadaj każdemu stałemu odcinkowi jeden numer i dopiero po sprawdzeniu naklej etykiety. Zostaw sobie także tabelę połączeń, które mogą się później zmieniać.
Najpierw rozdziel stałe przewody od połączeń w szafie
Stały odcinek skrętki zwykle biegnie od gniazda w pokoju do panelu krosowego. Panel zbiera zakończenia przewodów w jednym miejscu. Krótkie przewody krosowe łączą wybrane porty panelu ze switchem. Switch można wymienić, a przewody krosowe przełożyć. Z tego powodu numer na ścianie powinien odnosić się do stałego toru, a aktualny numer portu switcha powinien trafić do osobnej kolumny.
Przykład: gniazdo przy biurku oznaczasz jako LAN-07. Ten sam identyfikator umieszczasz przy porcie panelu, do którego prowadzi kabel. W tabeli zapisujesz „LAN-07 — gabinet, gniazdo przy biurku — panel 07 — switch 05”. Gdy przeniesiesz krótki przewód ze switcha 05 do 08, zmieniasz wyłącznie ostatnią wartość. Kod na gnieździe i na panelu dalej wskazuje ten sam tor. Jeśli dopiero planujesz rozbudowę, zobacz także porównanie skrętki kategorii 5e i 6.
Ustal system oznaczeń, który zmieści się na gnieździe
W mieszkaniu z jednym panelem wystarczą kolejne numery LAN-01, LAN-02 i tak dalej. Gdy masz dwa panele albo kilka miejsc, w których zbiegają się przewody, użyj krótkiego prefiksu rozróżniającego lokalizacje, na przykład A-07 i B-07. Rozwinięcia kodów przechowuj w dokumentacji. Przy podwójnej ramce nadaj osobny numer każdemu portowi i ustal, czy zapisujesz je od lewej do prawej, czy od góry do dołu.
Kolor może pomóc rozpoznać rodzaj połączenia, na przykład przewody prowadzące do punktów dostępowych. Pozostaw jednak czytelny kod także wtedy, gdy używasz kilku kolorów. Po zakupie nowego patchcordu lub podczas serwisu w słabym oświetleniu łatwiej zweryfikować numer niż odcień izolacji. Przy kablach w szafie możesz użyć etykiet samolaminujących lub oznaczników przeznaczonych do średnicy przewodu. Przykłady materiałów opisuje poradnik Brother o taśmach do instalacji sieciowych.
Zanim przykleisz całą partię, wydrukuj jedną etykietę i sprawdź, czy po zamontowaniu widać ją bez wyjmowania sąsiednich przewodów. Na panelu zostaw dostęp do zatrzasków wtyczek i kontrolek urządzeń. Etykiety na gnieździe przy podłodze umieść tak, aby dało się odczytać oznaczenie po podłączeniu wtyczki. Jeśli w szafie brakuje miejsca na duże napisy, kod umieść przy porcie, a pełną nazwę pokoju wpisz w tabeli.
Jak rozpoznać przewody w już działającej instalacji?
Zrób zdjęcie panelu i switcha przed rozpoczęciem. Zaznacz porty obsługujące urządzenia, których przerwa może mieć znaczenie, na przykład punkt dostępowy lub rejestrator. Zacznij od pustych gniazd. Jeśli używasz prostego testera ciągłości, odłącz sprawdzany tor od urządzeń aktywnych, szczególnie portów z PoE, i stosuj instrukcję testera. Moduł zdalny wepnij w gniazdo w pokoju, a jednostkę główną podłączaj kolejno do możliwych portów panelu.
Po dopasowaniu końców zapisz numer gniazda i portu. Podstawowy tester pozwoli wykryć część błędów, takich jak przerwana żyła lub zamiana pinów. Taki wynik mówi o połączeniach, które dany model potrafi sprawdzić. Weryfikacja parametrów transmisyjnych i zgodności z kategorią wymaga odpowiedniego pomiaru. Zapisz więc również użyte narzędzie i rodzaj testu, zamiast opisywać każdy wynik jako certyfikację.
Po przywróceniu połączeń użyj komputera z portem Ethernet do sprawdzenia, jaką szybkość negocjuje łącze. Jeśli spodziewasz się gigabita, a system pokazuje 100 Mb/s, sprawdź najpierw krótki przewód i port urządzenia. Zapisz, co wymieniasz, i zmieniaj po jednym elemencie. Przebieg takiego porównania opisuje poradnik 100 Mb/s zamiast 1 Gb/s po kablu.
Narysuj schemat i dodaj tabelę portów
Prosty rysunek zacznij od urządzenia operatora. Dalej dodaj router, switch i panel krosowy, a na końcu zaznacz kilka urządzeń lub pomieszczeń. Opisz szczególnie te połączenia, których przypadkowe przepięcie odcina większą część domu. Jeśli urządzenie operatora pełni również funkcję routera, na rysunku wystarczy jeden element z obiema funkcjami. W sieci z dodatkowymi switchami w gabinecie albo garażu dorysuj każdy z nich i wskaż przewód łączący go z resztą sieci.
Tabela powinna mieć po jednym wierszu na każdy stały tor. Umieść w niej identyfikator, lokalizację gniazda, numer portu panelu, aktualny port switcha i przeznaczenie. Dopisz wynik ostatniej próby oraz datę. Warto uwzględnić również tory rezerwowe. Dzięki temu wolny port w szafie można później wykorzystać bez sprawdzania od nowa, czy kończy się w odpowiednim pomieszczeniu. Jeżeli któregoś końca jeszcze nie znalazłeś, wpisz „do sprawdzenia” i wróć do niego przy kolejnej wizycie.
Zachowaj osobno informacje, które ułatwią serwis, ale nie powinny wisieć na drzwiach szafy. Dotyczy to haseł, kodów odzyskiwania i danych dostępowych operatora. W samej dokumentacji można zapisać, kto ma dostęp do właściwego menedżera haseł i gdzie znaleźć instrukcję urządzenia. Na wydrukowanym schemacie wystarczą role sprzętu, oznaczenia portów oraz data aktualizacji.
Jak sprawdzić dokumentację przed odbiorem?
Poproś drugą osobę, aby wskazała port switcha obsługujący wybrane gniazdo, korzystając wyłącznie z tabeli i etykiet. Sprawdź jedno gniazdo w podwójnej ramce, jeden tor rezerwowy oraz urządzenie zasilane przez PoE, jeśli takie masz. Jeżeli trzeba zgadywać, doprecyzuj położenie gniazda albo dodaj zdjęcie. Po przeniesieniu urządzenia lub wymianie switcha zaktualizuj numer portu i datę przy danym wpisie.
Gdy kończysz remont, zachowaj także zdjęcia tras przewodów sprzed zamknięcia ścian. Zrób ujęcie ogólne z widocznym narożnikiem albo drzwiami, a potem zbliżenie, które pokazuje konkretną trasę. Podpisz pomieszczenie i kierunek zdjęcia. Po kilku latach taki komplet ułatwi znalezienie przewodu, nawet jeśli na miejscu nie będzie osoby, która prowadziła instalację.
Co zapisać po zmianie w szafie sieciowej?
Jeżeli odłączasz punkt dostępowy lub kamerę, zapisz stan przed zmianą. Zrób zdjęcie i zanotuj numer starego portu. Przy switchu zarządzalnym zapisz też, jakie ustawienia ma połączenie, na przykład przypisaną sieć VLAN i stan zasilania PoE. Wtedy podczas wymiany urządzenia łatwiej odtworzysz zarówno fizyczne połączenie, jak i jego konfigurację. Zmiana może być poprawna elektrycznie, a urządzenie i tak znajdzie się w innej sieci, jeśli nowy port ma inne ustawienia.
Po podłączeniu sprawdź usługę z miejsca, w którym rzeczywiście się z niej korzysta. Dla punktu dostępowego połącz telefon z Wi-Fi w danym pokoju i sprawdź działanie sieci. W przypadku kamery odtwórz krótki fragment z rejestratora, aby potwierdzić zapis. W tabeli zanotuj datę zmiany, poprzedni i nowy port oraz wynik próby. Poprzedni zapis przyda się, jeśli trzeba będzie cofnąć zmianę po zauważeniu usterki.
Autor: Redakcja MobiSerwis
Dodaj komentarz